तपाई पढ्दै हुनुहुन्छ– पाठक–पत्र

हो, हामी सङ्घीयताविरोधी हौँ

• िष्णु थापा कतार

अहिले हाम्रो देश नेपाल नयाँप्रकारको राष्ट्रिय सङ्कटबाट गुजि्ररहेको छ । एमाओवादीले एकलरुपमा जातीय गणराज्य घोषणा गरेका छन् वा उनीहरुले सरकार अवरुद्ध र सदन बन्द गरेका थिए । एमाओवादीले सविधान सभामा अन्य दलहरुलाई यो स्वीकार गर्न बाध्य गराउँने नीति अपनाइरहेका छन् । उनीहरुको निर्णयलाई स्वीकार गर्ने पार्टी वा व्यक्तिलाई विषेश महत्व दिन्छन् जसले त्यो निर्णयलाई आलोचना वा स्वीकार गर्दैन । त्यसलाई राजावादी विस्तारवादी प्रतिगामी आदीको दोसल्ला ओडाइदिन्छन् ।
यो साँचो हो माओवादीले युद्ध न जिते नै न हारे । संसारको युद्धमा पुरानो सत्ता र सेनालाई हराएर जनतासँग सम्झौता गरेको इतिहास छ तर नेपालमा ठीक उल्टो भयो जनतालाई डर त्रास धम्की र घरजग्गा कब्जा साङ्घातिक आक्रमण जोरजवरजस्ती चन्दा आतङ्क आदि गरिहेका छन् ।नेपालमा जातीयताको आधारमा सङ्घीयता संविधानमा लेखियो भने देशमा ठुलो दुर्घटना हुँनेछ । हुन त दोहामा यो धेरै पहिलैदेखि छलफल भएको हो तर केही जनजाति साथीहरु पहिला सङ्घीयतामा जाने तर ठीक नलागे फर्किने भन्ने अभिव्यक्ति दिइरहेका छन् । हाम्रो समाजमा एउटा उखान छ भएको छोरा मारेर हुँने छोराको आशा गर्ने । मुख्य कुरा के हो भन्दा जसले सङ्घीयता देशमा बोर्डरको गोरेटो बाटो हुँदै ल्यायो । सङ्घीयता केही जनजाति मित्रहरुलाई लोकपि्रयता बनाएका छन् वा नेपालमा सङ्घीयता चाहनेहरुले जनजाति मित्रहरुलाई हतियार बनाइरहेका छन् । हाम्रो देश नेपाल हिमालदेखि तराईसम्मका गाउँ सहरमा त्यस्तो कुनै जाति छैन जहाँ एक जातिमात्र बसोवास गरोस् । यो जनतालाई जानकारी भएकै कुरा हो । यहँँ गहिरिएर सोच्नुपर्नेछ । यस्तो अवस्थामा जातीय गणराज्य ठीक छ के हाम्रो अधिकार सुनिश्चित होला त जातीय लडाईमा के नेपाली जनताले जातीय राज्यको लागि सङ्घर्ष गरेका हुन् यही हो त महान् सहिदहरुको सपना हो हामी सङ्घीयताविरोधी हौँ । हाम्रो नशा-नशामा रातो रगत रहँदासम्म विरोध गर्दछौँ तर हाम्रो विरोध व्यक्तिगत स्वार्थका लागि होइन राष्ट्र बचाउनका लागि र जातीय लडाई नहोस् भन्नका लागि मात्र हो । देश अब जातीय लडाईतिर जादैछ तर हामी फलामे किल्ला बनेर वर्गीय लडाई लड्नेछौँ । गरिखाने वर्गको मुक्ति जातीयतामा छैन । यो केवल सामन्तीहरुले सत्ता कसरी बचाएर लामो समय शासन गर्ने वा चुनावी खेलमात्र हो । यो फोहरी खेलको विरुद्ध सङ्घर्ष हुनैपर्दछ । यो भएन भने भविष्यमा हामी नेपाली हो भन्न पनि पाउँने छैनौँ । २०४६ सालको संविधानलाई हामीले कालो संविधान हो भन्दा प्रजातन्त्रविरोधीको आरोप लगाउँने पार्टीहरुले २०५८ सालमा तत्कालीन राजा ज्ञानेन्द्रले सत्ता खोस्दामात्र होस् आयो । विदेशीलाई नागरिता दिने विधेयक पारित गरेर रातारात लाखौँ विदेशीलाई नेपालको नागरिकता वितरण गरियो । पछि एमाले सरकारले खारेज गर् यो । लाखौँको युवाहरु विदेशमा श्रमसँग सङ्घर्ष गरिरहेका जनतालाई सविधानसभाको चुनावमा मताधिकारबाट विभिन्न बहानामा बिाचत गरियो । ठूला राजनीतिक पार्टीहरुले इतिहास कालदेखि नै जनचाहना विपरित काम गरिरहेका छन् । यसखाले परिस्थितिमा हामी प्रवाशमा पनि नेपाली जनता एक ढिक्का हुँनैपर्ने आवश्यकता छ ।