तपाई पढ्दै हुनुहुन्छ कविता

लाहुरेको जिन्दगी

• तिलकराज विक, पानीपत

कति अनौठो रहेछ लाहुरेको जिन्दगी
सधै पिजडाको चरी झैँ बस्नुपर्ने
कहिले भने राजखान्की
कहिले भने सातु खाएर भए पनि
दिन र रात काट्नुपर्ने
यस्तै रहेछ लाहुरेको जिन्दगी
कहिले दु:ख र वेदनालाई लुकाएर हाँस्नुपर्ने
कति दु:ख छ लाहुरेको जिन्दगीमा
सधै अरूको गाली र कुटाई खाई
सङ्घर्श गनु‍र्पर्ने

कति अभागी रहेछ लाहुरेको जिन्दगी
न त जन्म दिने बाबा–आमा नै देखिन पाइँने
न त प्राणभन्दा प्यारी जीवनसँगिनीलाई भेट्न पाइँने
यस्तै रहेछ लाहुरेको जिन्दगी
अति बेहाल नै हुँदो रहेछ लाहुरेको जिन्दगी
सधै पिजडाको चरी झैँ
जीवन बिताउँनुपर्ने

अब जागौँ संसारका मजदुर एक भएर
हुँदैन अब पिजडाको चरी झैँ
चुप लागेर
फकौँं नेपाली साथी–भाई हो
आफ्नै स्वदेषमा
पुग्दैन हामीलाई कहिल्यै पनि
विस्तारवादको गुलामी गरेर
अनौठो रहेछ लाहुरेको जिन्दगी

फकौ‍र्ँ अब संसारमा छरिएर बसेका
सम्पूर्ण नेपाली साथी हो
हुँदैन अब पिजडाको चरी झैँ
चुप लागेर
हामी त बोल्न सक्छौँ
क्रान्तिको बिगुल फुकेर
आफ्नै नेपालमा– गाउँ–गाउँ, वस्ति–वस्तिमा
चेतनाको बिगुल फुगेर

बेहाल छ लाहुरेको जिन्दगी
पिजडाको दु:खी चरी झैँ
चुप लागेर बस्नुपर्ने
उठौँ अब काँधमा काँध मिलाएर
सक्छौँ हामी सबै बोल्न
नेपाली एकताको लक्ष्य लिएर
सधै बोलिरहँने गर्दछौँ
उठौँ अब, जाग नेपाली हो
यो देष नेपाललाई टुक्रा–टुक्रा पारेर
विदेषीलाई सुम्पिन थालिसके
सामन्तवाद, विस्तावारवादले
सधै बोलिरहौँ हामी
चेतनाको आवाज फुकेर
लागौँ अब हामी सही न्यायको बाटोमा
नेपाली एकतामा आवद्ध भएर
सक्छौँ हामी भोलिका दिनमा
साम्राज्यवाद, विस्तारवाद र
षोशक, सामन्तलाई उखेलेर फाल्नलाई
हुँदैन अब पिजडाको चरी झैँ
सधै चुप लागेर
कति अनौठो रहेछ लाहुरेको जिन्दगी